Η ισοπαλία με τον Αστέρα στο AEL FC Arena δεν άφησε απλώς δύο βαθμούς πίσω. Άφησε την ΑΕΛ στην τελευταία θέση, τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος, με την υπόθεση παραμονή να έχει μετατραπεί πλέον σε εξίσωση πολλών αγνώστων. Οι «βυσσινί» δεν κρατούν πια αποκλειστικά την τύχη στα χέρια τους. Μπορούν ακόμη να σωθούν, αλλά για να συμβεί αυτό δεν αρκεί να κάνουν οι ίδιοι το καθήκον τους. Πρέπει ταυτόχρονα να στραβώσουν αποτελέσματα άλλων. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πού έφτασε η φετινή ΑΕΛ.
Η βαθμολογία μετά την 7η αγωνιστική γράφει: Ατρόμητος 40, Κηφισιά 37, Παναιτωλικός 34, Αστέρας Τρίπολης 29, Πανσερραϊκός 28 και ΑΕΛ 26. Με τρεις αγωνιστικές να απομένουν, η ΑΕΛ μπορεί να φτάσει το πολύ στους 35 βαθμούς. Το πρόγραμμά της έχει Παναιτωλικό εκτός, Ατρόμητο εντός και Κηφισιά εκτός. Τρεις τελικοί. Εννέα διαθέσιμοι βαθμοί. Καμία άλλη απώλεια δεν συγχωρείται.
Αλλά ακόμη και το απόλυτο δεν αρκεί για να της εγγυηθεί τίποτα.
Αν η ΑΕΛ κάνει 3 στα 3 και φτάσει στους 35 βαθμούς, δεν σώζεται αυτόματα. Απλώς συνεχίζει να ελπίζει σοβαρά. Τότε θα χρειαστεί δύο από τις ομάδες που βρίσκονται από πάνω της να μείνουν χαμηλότερα. Ο Πανσερραϊκός, που έχει 28, δεν πρέπει να πάρει πάνω από έξι βαθμούς στα τρία τελευταία παιχνίδια. Ο Αστέρας, που έχει 29, δεν πρέπει να κάνει πάνω από πέντε. Ή, εναλλακτικά, να καταρρεύσει ο Παναιτωλικός, να χάσει από την ΑΕΛ και να συνεχίσει χωρίς αποτέλεσμα μέχρι τέλους. Δηλαδή ακόμη και με τρεις συνεχόμενες νίκες, η ΑΕΛ θα περιμένει.
Σενάριο 1: Η ΑΕΛ κάνει 3 στα 3 και φτάνει 35
Αυτό είναι το μόνο πραγματικά καθαρό σενάριο. Με νίκες σε Αγρίνιο, με Ατρόμητο και στην Κηφισιά, η ΑΕΛ πάει στους 35.
Τότε σώζεται αν δύο από τους τρεις από πάνω της μείνουν κάτω από τους 35.
Δηλαδή χρειάζεται:
Ο Πανσερραϊκός να μη μαζέψει 7+ βαθμούς στα τρία τελευταία.
Ο Αστέρας να μη μαζέψει 6+ βαθμούς στα τρία τελευταία.
Ή, αν ένας από αυτούς ξεφύγει, να μείνει ο Παναιτωλικός στους 34, δηλαδή να χάσει και από ΑΕΛ και μετά να μην πάρει τίποτα με Πανσερραϊκό και Αστέρα.
Αν οι «βυσσινί» πάρουν επτά βαθμούς και φτάσουν στους 33, τότε η υπόθεση αρχίζει να μοιάζει με αναζήτηση θαύματος. Σε αυτό το σενάριο ο Παναιτωλικός ουσιαστικά ξεφεύγει, άρα η ΑΕΛ πρέπει να περάσει υποχρεωτικά και τον Αστέρα και τον Πανσερραϊκό. Αυτό σημαίνει ότι ο Αστέρας πρέπει να πάρει το πολύ τρεις βαθμούς μέχρι τέλους και ο Πανσερραϊκός το πολύ τέσσερις. Δηλαδή χρειάζεται ταυτόχρονα κακό φινάλε και από τους δύο, μαζί με σχεδόν τέλεια δική της συγκομιδή.
Σενάριο 2: Η ΑΕΛ παίρνει 7 βαθμούς και φτάνει 33
Εδώ η υπόθεση δυσκολεύει πολύ. Με 33, ο Παναιτωλικός δεν πιάνεται, άρα η ΑΕΛ πρέπει υποχρεωτικά να περάσει και Αστέρα και Πανσερραϊκό.
Άρα χρειάζεται:
Ο Αστέρας, που έχει 29, να πάρει το πολύ 3 βαθμούς στα τρία τελευταία.
Ο Πανσερραϊκός, που έχει 28, να πάρει το πολύ 4 βαθμούς στα τρία τελευταία.
Δηλαδή θέλει και οι δύο να κάνουν κακό φινάλε. Αν ένας από τους δύο πάει στους 33 ή παραπάνω, μπαίνουμε σε ισοβαθμίες ή η ΑΕΛ μένει από κάτω.
Με έξι βαθμούς και σύνολο 32, τα πράγματα περνούν πλέον στη σφαίρα του παραλόγου. Η ΑΕΛ θα χρειάζεται σχεδόν ολοκληρωτική κατάρρευση των ανταγωνιστών της. Ο Αστέρας να πάρει το πολύ δύο βαθμούς στα τρία τελευταία παιχνίδια και ο Πανσερραϊκός το πολύ τρεις. Με απλά λόγια, εκεί δεν μιλάμε πια για ποδόσφαιρο. Μιλάμε για να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα.
Σενάριο 3: Η ΑΕΛ παίρνει 6 βαθμούς και φτάνει 32
Εδώ μιλάμε πλέον για σχεδόν ακραίο σενάριο.
Η ΑΕΛ χρειάζεται:
Ο Αστέρας να πάρει το πολύ 2 βαθμούς στα τρία τελευταία και να μείνει μέχρι 31.
Ο Πανσερραϊκός να πάρει το πολύ 3 βαθμούς και να μείνει μέχρι 31.
Το πιο σκληρό όμως δεν είναι τα μαθηματικά. Είναι η διαδρομή μέχρι εδώ. Η ΑΕΛ μπήκε στα play outs με +6 από Πανσερραϊκό και Αστέρα. Είχε μαξιλάρι ασφαλείας. Είχε θεωρητικό έλεγχο της κατάστασης. Επτά αγωνιστικές αργότερα βρίσκεται τελευταία και ψάχνει όχι απλώς νίκες, αλλά συνδυασμούς σωτηρίας. Από εκεί που κρατούσε το τιμόνι, τώρα κοιτάζει αποτελέσματα σε τρία γήπεδα ταυτόχρονα.
Η αλήθεια είναι πια ωμή:
Με 3 στα 3 η ΑΕΛ απλώς συνεχίζει να ελπίζει.
Με 7 βαθμούς περιμένει θαύμα.
Με 6 περιμένει να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα.
Με λιγότερους, κοιτάζει κατάματα τη Β’ Εθνική.
Και γι’ αυτό το παιχνίδι στο Αγρίνιο δεν είναι απλώς ακόμη ένας τελικός. Είναι ίσως η τελευταία πραγματική ευκαιρία της ΑΕΛ να κρατήσει έστω αναμμένο το πιο αδύναμο φως μέσα σε μια χρονιά που εδώ και καιρό μοιάζει να έχει συμφιλιωθεί περισσότερο με τον φόβο παρά με τη διεκδίκηση.
